14. Kontrol edilemeyeni kontrol etme çabası

​

​

Travmatik olay sonrasında yaşanılan acı deneyim insanlara, dünyaya ve kendimize yönelik inançlarımızda büyük değişimler yaratır. Artık hiçbir şeyin kontrolümüzde olmadığını düşünmeye başlayabiliriz. Yaşanılanlardan dolayı kendimizi veya başkalarını suçlayabiliriz. Burada üzerinde durulması gereken önemli nokta, kontrol edilemez durumdaki birçok faktörü kontrol etme çabamızdır. Travmatik olay sonrasında hayatını kaybedenleri yaşama tekrar döndüremeyiz, zamanı geri getiremeyiz. Dikkatimizi travmayla benzer ipuçlarına vererek aynı durumun başımıza gelmesini engellemeye çalışabiliriz. Ancak bu aşırı dikkat ve her şeyi kontrol etme çabası, yaşamımızı daha zor bir hale getirmekten başka bir işe yaramayabilir. Hayatınızı sınırlandıran bu kontrol etme çabası dikkatinizin daima bu ipuçlarında takılıp kalmasına yol açabilir ve hayatınız devam ederken yapmanız gereken birçok şeyi yapmaktan sizi alıkoyabilir. Örneğin, işe gidiş yolunuzu silahlı çatışmanın yaşandığı sokaktan geçmeyerek uzattığınızı düşünün. O sokaktan geçmemenin sizi sadece o an için rahat hissettirmekten başka bir avantajı olmayacaktır. Ancak yolunuzu uzattığınız için işinize daha geç gidecek, zihniniz o yoldan geçmeme nedeninizi, neler hissettiğinizi, neler yaşadığınızı düşünerek dikkat odağını travmatik olaya verecektir. Aslında o sokaktan geçmeyerek travmatik olayın etkisinden, tekrar başınıza gelme ihtimalinden kendinizi koruma ve travmayla ilintili şeyleri kontrol etme çabanız, zihninizin travmatik anınızla daha yoğun bir biçimde uğraşmasına yol açacaktır.